บล็อกเถ้าแก่ไม่ต้องรอตอนแก่

หัวข้อ

คนโง่ (The Foolish)

คนฉลาด (The Clever)

คนเจ้าปัญญา

(The Wise)

เป้าหมายในชีวิต

ไีร้เป้าหมาย วนไปมาซ้ำซาก

เป้าหมายยิ่งใหญ่ ท้าทาย ไม่พอใจเสียที

มีเป้าหมายสูงสุด และมีเป้าหมายเล็กๆค่อยๆก้าวสู้เป้าหมายใหญ่ เป็นขั้นๆไป

ความคิด

ทำก่อนคิด

คิดมากก่อนค่อยทำ แต่บางทีก็ไม่ได้ทำ เพ้อเจ้อ

คิดไปทำไป จึงทำได้อย่างที่คิด และคิดพอที่จะทำ

คำพูด

ชอบเถียง ทะเลาะทำให้เกิดความบาดหมาง

ชอบถาม จึงได้ความรู้และมิตรภาพตอบแทน

ชอบนำเสนอ จึงได้โอกาสและความเจริญ

เป้าหมายในการทำงาน

ทำงานเพื่อเงิน ไม่ได้สนคุณค่าของงาน

ทำงานเพื่องาน ได้ผลงานที่ยิ่งใหญ่ และเงินตามมาโดยง่าย

ทำสิ่งที่น่าชื่นชม เงิน ชื่อเสียง และมิตรภาพมหาศาลย่อมตามมาสเมอ

จุดประสงค์ในธุรกิจ

ทำเพื่อความอยากได้ ผู้คนจึงหวาดระแวงและถอยหนี

ทำเพราะอยากแลกเปลี่ยน คบหาคนต่อเมื่อยังมีผลประโยชน์

ทำด้วยความอยากให้ ผู้คนจึงตอบรับด้วยความยินดี แม้จะต้องให้อะไรตอบบ้างก็ตาม

การอวดตน

ชอบอวดตน จึงได้รับความหมั่นไส้และความเจ็บปวดเป็นรางวัล

ถ่อมตัว จนมีทั้งคนเห็นใจและดูหมิ่น ได้ความช่วยเหลือเป็นรางวัล

รู้ว่าเวลาไหนควรถ่อมตน เวลาไหนควรสำแดงบทบาทตามหน้าที่ จึงได้รับความเคารพ เชื่อถือ

อารมณ์

มักจมใจอารมณ์ ทำให้อามรณ์นั้นข่มขี่จิตใจเสมอ

ปฏิเสธอารมณ์ เพราะเป็นสิ่งรบกวน ได้เพื่อนเป็นซอมบี้ ไม่ยุ่งกับใครไม่คุย

บริหารอารมณ์ สร้างที่ควรสร้าง เสพที่ควรเสพ ควบคุม รักษา สลาย เขาจึงเป็นนายของอารมณ์โดยสมบูรณ์

การจัดการปัญหา

โวยวาย เกิดปัญหาทางอารมณ์และความสัมพันธ์ตามมาอีกหลายขั้น

วิเคราะห์ วิจับ ใช้ความคิดแก้ปัญหาในความคิด จึงวนไปวนมา

พบปัญหาก็วางไว้ก่อน เมื่อเป็นอิสระและอำนาจเหนือปัญหาแล้วจึงจัดการกับปัญหาอย่างเหนือชั้น

การมีชีวิตอยู่

ดิ้นรนเพื่อแค่ดำรงอยู่ จึงมีชีวิตต่อไปอย่างโง่งมและบรมทุกข์

ดิ้นรนเพื่อการพัฒนา จึงมีชีวิตที่เจริญก้าวหน้าโดยลำดับ

ดิ้นรนเพื่อความเป็นอิสระ และหลุดพ้น

ความสำเร็จ

รอให้ความสำเร็จเดินมาหา

เดินหาความสำเร็จ จึงมีโอกาสพบบ้างแม้เหนื่อยยาก

ปักหลักความสำเร็จ หากสร้างเป็น ย่อมสำเร็จแน่ และเหนื่อยน้อยกว่า